Otrzymał za to polską nagrodę Rejs Roku 1975. W 1976 wystartował w kolejnych samotnych regatach transatlantyckich. Zajął wówczas 33. miejsce w klasie Jester. W 1979 wybudował w Szczecińskiej Stoczni Jachtowej jacht "Nike II", na którym wystartował w regatach OSTAR 80 (zajął czwarte miejsce w klasie Gipsy). W czasie stanu wojennego, wraz z żoną i synem wypłynął jachtem "Czarny Diament" do USA, gdzie poprosił o azyl. Osiedlił się w Newport. W latach 1982–1983 brał udział w BOC Challenge - regatach samotników dookoła świata. Zajął wtedy trzecie miejsce i pobił pięć rekordów świata. W 1986 i 1987 wziął ponownie udział w BOC Challenge (piąte miejsce).
Trzy państwa czterokrotnie przyznały mu tytuł Żeglarza Roku: Polska w 1975, Czechosłowacja w latach 1975 i 1976, RFN w 1983. W 1987 otrzymał wyróżnienie z rąk prezydenta Ronalda Regana.
Za samowolne opuszczenie kraju w 1982 r. oraz „znieważenie dobrego imienia kraju” władze CSRS skazały go zaocznie na 11 lat więzienia, konfiskatę majątku oraz pozbawienie obywatelstwa. Wyroki te zostały anulowane w 2014 roku.