mały|Original Dixieland Jass Band – Tiger Rag (1917) Tony Sbarbaro, właściwie Antonio Sbarbaro, znany również jako Tony Sprango (ur. 27 czerwca 1897 w Nowym Orleanie, Luizjana, zm. 30 października 1969 w Nowym Jorku) – amerykański perkusista jazzowy, wieloletni członek Original Dixieland Jass Band, a okresowo także jej lider. Grał również na kazoo, które często dodawał do swojego zestawu perkusyjnego. Był pochodzenia sycylijskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie sycylijskich emigrantów w Nowym Orleanie. Karierę zaczynał w 1911, kiedy dołączył do Frayle Brothers Band. Później wszedł w skład zespołu Papy Jacka Laine’a. Na początku kariery grał również z Merrittem Brunniesem i Carlem Randallem. Następnie wyjechał do Chicago i został perkusistą Original Dixieland Jass Band, zastępując tam Johnny’ego Steina. Zespół osiągnął ogromny sukces dzięki nagraniu Livery Stable Blues, które uznawane jest za pierwszy singel w historii jazzu. Później grupa wyruszyła w trasę po Europie, która miała miejsce na przełomie lat 1919/1920. Po odbyciu tournee zespół stracił popularność i w 1923 rozwiązał się. Po pierwszej reaktywacji kwintetu w latach 30. ówczesny lider i kornecista Nick LaRocca przeszedł na emeryturę. Na przełomie lat 40. i 50. Sbarbaro przejął jego rolę. W 1941 wystąpił na New York World’s Fair. W latach 50.