był członkiem International Association of Lichenology. Odbył staże naukowe w Museum Naturkunde w Stuttgarcie i w Uniwersytecie w Kopenhadze. W ramach współpracy z lichenologami z innych krajów uczestniczył w zagranicznych wyprawach naukowych, m.in. na Jutlandię (1994), Wyspy Owcze (1995). Uczestniczył także w wyprawach na Wyspy Kanaryjskie (2012), Spitsbergen (2016) oraz trwające każdorazowo po kilka miesięcy – do USA i Kanady (2009, 2013 i 2017) – od Alaski po Arizonę i Kalifornię, gdzie prowadził obserwacje naukowe w parkach narodowych.
Współinicjator utworzenia licznych obiektów chronionych, m.in. Parku Narodowego Bory Tucholskie, parków krajobrazowych (Zaborskiego, Barlinecko-Gorzowskiego, Wdeckiego i Tucholskiego), około 30 rezerwatów przyrody, w tym rezerwatu „Bór Chrobotkowy im. Prof. Z. Tobolewskiego” – pierwszego rezerwatu przyrody, w którym głównym celem ochrony są porosty naziemne. Przyczynił się do powołania innych obiektów chronionych, m.in. licznych pomników przyrody, w tym pierwszych w Polsce chroniących porosty nadrzewne.