Antoni Koryga (ur. 27 maja 1814 w Tursku, zm. 16 sierpnia 1881 tamże) – polski chłop, jeden z przywódców rzezi galicyjskiej w Galicji Zachodniej w 1846 roku.
Życiorys Pochodzenie Pochodził ze wsi Tursko na przedmieściach Ciężkowic. Był synem Piotra Korygi i Agnieszki Dubielonki. Jego ojciec zmarł, gdy Antoni Koryga miał niecały rok.
Aktywność przed 1846 5 listopada 1839 wziął ślub z Anną, córką Macieja Jasińskiego i Franciszki z domu Blicharz.
Według relacji Nikodema Goyskiego (mandatariusza i rządcy w majątku Bruśnik), Koryga jeszcze przed 1846 rokiem był karany za zabójstwo, rabunki i kradzieże; był „sławnym hersztem”, który miał „swoją bandę” w okolicy Bruśnika. W 1843 roku, po rabunku dokonanym na majątku Żyda zamieszkującego Bruśnik, Koryga wraz z siedmioma podwładnymi bandytami miał zostać pojmany przez Nikodema Goyskiego, asystowanego przez dwunastu żołnierzy, i oddany pod sąd. Wedle relacji Nikodema Goyskiego, Koryga miał się „wykręcić”, i jesienią 1845 został zwolniony.