Na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1978 w Edmonton Boyd startowała w czterech konkurencjach i we wszystkich zdobyła medale. Zwyciężyła w biegu na 200 metrów (przed Sonią Lannaman z Anglii i swą koleżanką z reprezentacji Australii Colleen Beazley) zdobyła srebrny medal w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Bethanie Nail, Boyd, Maxine Corcoran i Judy Peckham) oraz srebrne medal w biegu na 100 metrów (za Lannaman i Raelene Boyle) i w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Beazley, Boyd, Lyn Jacenko i Roxanne Gelle). Ponownie zajęła 7. miejsce w finale biegu na 200 metrów i odpadła w półfinale biegu na 100 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie.
Zdobyła srebrny medal w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Leann Evans, Boyd, Debbie Flintoff i Boyle), a także zajęła 4. miejsca w biegu na 200 metrów i w sztafecie 4 × 100 metrów na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1982 w Brisbane.