Przełączka pod Żabią Czubą (, , , 2031 m) – szeroka przełęcz w Żabiej Grani (Žabí hrebeň) w Tatrach Wysokich. Znajduje się na granicy polsko-słowackiej pomiędzy Żabią Czubą, 2080 m) i Żabimi Kopkami (ok. 2050 m). Spod przełęczy na zachód, prosto do Morskiego Oka spada Żabi Żleb. Na wschód, do słowackiej Doliny Żabich Stawów Białczańskich opada trawiasto-kamienisty, łatwy do przejścia stok.
Z rzadkich roślin w rejonie przełęczy występuje ukwap karpacki – gatunek w Polsce występujący tylko w Tatrach i to na nielicznych stanowiskach.
Taternictwo Przełęcz od dawna była znana i uczęszczana, początkowo przez juhasów i koziarzy, później turystów. Stanowi wygodne przejście z Doliny Rybiego Potoku do Doliny Żabich Stawów Białczańskich. Jest z niej także dogodny dostęp do sąsiednich szczytów. W okresie, gdy dopuszczalne było w tym rejonie uprawianie taternictwa, przełączka była licznie odwiedzana.
Pierwsze odnotowane wejścia turystyczne: latem – zapewne Mieczysław Lerski, 15 maja 1910 r.; na pewno E. Raynelówna, Henryk Bednarski, Józef Lesiecki, Leon Loria, Kazimierz Piotrowski, Mieczysław Świerz, 14 września 1910 r., zimą – Andrzej Krzeptowski II, 23 grudnia 1929 r. mały|lewo