Rudolf Karel (ur. 9 listopada 1880 w Pilźnie, zm. 6 marca 1945 w Theresienstadt) – czeski kompozytor.
Życiorys W 1899 roku podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Praskim, porzucił je jednak w 1903 roku. W latach 1901−1904 był uczniem w konserwatorium w Pradze, gdzie studiował u Antonína Dvořáka. Na początku XX wieku związany ze środowiskiem praskiej bohemy artystycznej. W 1914 roku został zaskoczony przez wybuch I wojny światowej, został internowany i zesłany do Taganrogu, gdzie pracował jako nauczyciel muzyki. Po wybuchu rewolucji październikowej pracował jako nauczyciel w Rostowie i następnie w Irkucku. Wstąpił do Korpusu Czechosłowackiego i objął kierownictwo działającej przy nim orkiestry symfonicznej, z którą koncertował na Dalekim Wschodzie. W 1920 roku ewakuował się wraz z żołnierzami Korpusu do kraju.
Od 1923 do 1941 roku był wykładowcą konserwatorium w Pradze. W 1927 roku przyznano mu nagrodę państwową za kantatę Vzkříšení. Odbył podróże artystyczne do Bułgarii (1927) i ZSRR (1929). W czasie II wojny światowej uczestnik ruchu oporu. W marcu 1943 roku został aresztowany przez Gestapo i osadzony w więzieniu Pankrác. W lutym 1945 roku przeniesiony do obozu koncentracyjnego Theresienstadt, zmarł niedługo przed wyzwoleniem na dyzenterię.