Ponad dzwonami rodzaj kwadratowego balkonu z balustradą, i wysokim ozdobnym elementem z krzyżem na szczycie.

Wnętrze Wnętrze świątyni jest obszerne, zbudowane na planie krzyża łacińskiego. Na przecięciu nawy i transeptu cztery pary doryckich pilastrów dźwigają cztery łuki i cztery pendentywy, na których wspiera się pozbawiona bębna półkolista kopuła. Ramiona transeptu nakryte są barokowym sklepieniem kolebkowym z oknami po bokach.

Ołtarz główny wykonany jest z marmuru. Ponad nim obraz tytularny przedstawiający św. Łucję z atrybutami męczeństwa u stóp Madonny z Dzieciątkiem. Nieznany jest autor i czas powstania dzieła. Na sklepieniu konchowym w absydzie przepiękne malowidło Ġużeppe Briffy z 1953 (lub 1970) przedstawiające św. Łucję klęczącą u stóp Najwyższego.

W dwóch bocznych kaplicach znajdują się dwa ołtarze, jeden poświęcony świętym Piotrowi i Pawłowi, a drugi ucieczce Świętej Rodziny do Egiptu. Wydaje się, że te obrazy pochodzą z XVIII wieku, ale nie wiadomo, kto je namalował. Podobnie jak ołtarz główny, ołtarze te mają bardzo ładny barokowy wygląd.

Obraz w kopule powstał w 2004. Został wykonany przez malarza Austina Camilleriego i przedstawia gloryfikację męczenników. Jego inspiracją jest Księga Objawienia 7,9-14. To obraz w nowoczesnym stylu.