W grudniu 1242 roku dowodzony przez brata zakonnego Teodoryka z Bernheim oddział krzyżacki napadł na pomorski gród w Sartowicach skąd zrabował relikwię głowy św. Barbary, którą następnie Krzyżacy umieścili w kaplicy zamku w Starogrodzie. Wkrótce Starogród stał się popularnym ośrodkiem pielgrzymkowym z licznymi odpustami nadawanymi przez papieży. Do relikwii znajdujących się w Starogrodzie pielgrzymowali m.in. w 1301 lub 1302 roku król czeski Wacław II, w 1400 roku Anna Światosławowna, żona wielkiego księcia litewskiego Witolda Kiejstutowicza, kardynałowie włoscy i węgierscy, hrabiowie Anglii, a w 1414 burgundzki rycerz i podróżnik Gilbert de Lannoy. W 1249 roku został wymieniony we wzmiance pisemnej pierwszy komtur starogrodzki – Wipertus. W lipcu 1410 roku, krótko po bitwie pod Grunwaldem, zamek zajęli rycerze ziemi chełmińskiej i przekazali królowi Władysławowi Jagielle. Zamek od króla w zarząd otrzymał kasztelan poznański Mościc ze Stęszewa (Mościcki ze Stążewa). Krzyżacy oblegli zamek jesienią, w wyniku czego dowodzący obroną rycerz Beretko skapitulował po 17 października. Zamek był siedzibą komtura do 1454 roku, gdy po wybuchu wojny trzynastoletniej został opanowany przez oddziały propolskiego Związku Pruskiego. Tuż przedtem relikwie św.