Gatunek pionierski. Rośnie na glebach zróżnicowanych pod względem żyzności, wilgotności, odczynu i zasolenia, przy czym preferuje miejsca wilgotne. Występuje głównie w lasach (w Polsce głównie w kompleksach borów i kwaśnych dąbrów), zaroślach, na zboczach, w miejscach wilgotnych, zwykle w miejscach zaburzonych i dobrze nasłonecznionych – na polanach śródleśnych, na zrębach, na rumowiskach, wzdłuż skrajów lasów i dróg leśnych. Rośnie także w szuwarach na brzegach wód i jako chwast w uprawach, zarówno w ogrodach, jak i na polach.
Oddziaływanie na inne gatunki w obszarach, gdzie erechtites rośnie jako obcy geograficznie nie jest dobrze rozpoznane. Problematyczny jest ze względu na masowe pojawianie się w miejscach zaburzonych, silną konkurencyjność w stosunku do gatunków rodzimych i uprawianych, odporność na herbicydy oraz stanowienie rezerwuaru dla patogenów.
Liczba chromosomów: 2n = 40.
Systematyka i taksonomia W obrębie gatunku wyróżniane są dwie odmiany poza formą typową (var. hieraciifolius): var. megalocarpus (Fernald) Cronquist – rośnie na solniskach wzdłuż atlantyckich wybrzeży Stanów Zjednoczonych;