Stanisław Wincenty Dobrowolski (ur. 22 maja albo 22 czerwca 1915, zm. 8 września 1993 w Warszawie) – polski dyplomata, ambasador PRL w Danii i Grecji, członek PPS i PPS-WRN, sekretarz Rady Naczelnej PPS, przewodniczący oddziału Rady Pomocy Żydom „Żegota” w Krakowie, pracownik naukowy PAN, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.
Życiorys Ojcem Stanisława Wincentego Dobrowolskiego był profesor Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego, . Stanisław junior był absolwentem Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, doktorem nauk prawnych. Jako student działał w Akademickim Związku Pacyfistów, był redaktorem „Zgody Narodów”, kwartalnika związku. Wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej. Odbył praktykę w Międzynarodowym Biurze Pracy w Genewie w 1938. W tym samym roku był na II Światowym Kongresie Młodzieży dla Pokoju w Vassar College w Nowym Jorku w roli delegata. W czasie okupacji niemieckiej działał w strukturach podziemnych Polskiej Partii Socjalistycznej – Wolność, Równość, Niepodległość pod pseudonimami „Stanisław” i „Staniewski”. 12 marca 1943 został przewodniczącym nowo utworzonej Rady Pomocy Żydom „Żegota” w Krakowie. Jednocześnie był w „Żegocie” przedstawicielem PPS-WRN. Do zadań Dobrowolskiego należała koordynacja działań „Żegoty” w oddziale krakowskim i utrzymanie kontaktu z warszawską centralą organizacji.