Nieregularnie w niewielkich liczbach bekasy syberyjskie pojawiają się w Arabii Saudyjskiej, wschodniej Afryce, na Aldabrze i w północno-zachodniej Australii.
Ekologia i zachowanie thumb|Północna granica zasięgu gniazdowania bekasów syberyjskich sięga do południowej granicy tundry właściwej i obejmuje niemal całą zalesioną część Syberii. Przebiega między innymi przez Jamał; na zdjęciu mokradła w tamtejszej tajdze Bekasy syberyjskie w okresie lęgowym i poza nim występują w nieco suchszych środowiskach niż kszyki (Gallinago gallinago). W granicach ich areału lęgowego znajduje się niemal cała zalesiona część Syberii. Gniazdują na śródleśnych mokradłach, terasach zalewowych (między innymi porośniętych brzozami, modrzewiami i świerkami), wilgotnych łąkach i w tundrze krzewinkowej ze skupiskami brzozy karłowatej (Betula nana). Na terenach lęgowych ogółem odnotowywane były do 2500 m n.p.m., do linii drzew, w Kazachstanie – między 800 a 2000 m n.p.m. Informacje o gniazdowaniu na torfowiskach i trawiastych mokradłach mogą być błędne i dotyczyć kszyków. Poza sezonem lęgowym przebywają na różnych obszarach podmokłych – między innymi na podmokłych łąkach, polach ryżowych, bagnach.