Ignacy Aleksy Jakub Dembiński herbu Rawicz (ur. 1766 w Szczekocinach, zm. 8 lipca 1829 w Warszawie) – polski ziemianin, kompozytor, autor listów.
Życiorys Był jedynym synem Franciszka i Urszuli z Morsztynów. Otrzymał gruntowne wykształcenie (m.in. w wieku czterech lat uczył się języka francuskiego w Krakowie, na pensji pani Cameline). Potem przeszedł na wychowanie do księdza Rykaczewskiego. Pod jego kuratelą uczył się w Akademii Stuttgarckiej. Obaj odbyli też podróż po Włoszech. Dysponował talentem muzycznym oraz kompozytorskim i zostawił po sobie kilka, popularnych ówcześnie, kompozycji. Był też autorem obszernych listów, stanowiących jedyną spuściznę literacką po nim. W 1786 ożenił się z Marianną Przebendowską, jednak po dwóch latach się rozwiódł (być może pod naciskiem matki, Urszuli Dembińskiej). Zainteresowała się nim Katarzyna Gostkowska z Kromołowa, córka generała Konstantego Gostkowskiego, czemu przeciwna była matka. W wyniku tego został porwany przez Katarzynę i para pospiesznie wzięła ślub, a potem wyjechała do Tarnowa. Następnie małżonkowie tułali się po dworach MałopolskiAgnieszka Zarychta-Wójcicka, Ignacy Rawicz Dębiński i Katarzyna z Gostkowskich właściciele dóbr ziemskich Przysucha i Korytków w powiecie opoczyńskim na początku XIX wieku, [w:] Wieś Radomska, nr 7/2004, s.