23 lutego komendę nad załogą UC-64 objął por. mar. Ferdinand Schwartz, dowodzący wcześniej UC-11. 28 marca nieopodal Whitby ofiarą działalności U-Boota padły cztery brytyjskie motorowe łodzie rybackie, zatrzymane i zatopione po ewakuacji załóg: „Botha” (17 BRT), „Brotherly Love” (19 BRT), „Honora” (29 BRT) i „Noel” (21 BRT). Trzy dni później w odległości 4 Mm na wschód od Seaham okręt storpedował bez ostrzeżenia i zatopił zbudowany w 1899 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Vianna” o pojemności 401 BRT, płynący z ładunkiem węgla z Newcastle upon Tyne do Ipswich (na pozycji , zginęły cztery osoby).
23 kwietnia na postawioną przez UC-64 nieopodal Skegness minę wszedł zbudowany w 1896 roku brytyjski uzbrojony parowiec „Laurium” (582 BRT), płynący z ładunkiem węgla z Kingston upon Hull do Rouen (na pokładzie śmierć poniósł jeden marynarz). Dwa dni później nieopodal latarni morskiej Flamborough okręt storpedował płynący w konwoju HZ-26 zbudowany w 1883 roku szwedzki parowiec „Sote” o pojemności 1353 BRT, transportujący drobnicę z Göteborga do Londynu. W wyniku eksplozji zginęła jedna osoba, a statek przełamał się na dwie części – dziobową odholowała do Bridlington kanonierka , a rufowa została wysadzona na rzece Humber.