Składnia: Języki wizualne używają ikon/bloków, formularzy i diagramów, próbując zredukować lub nawet całkowicie wyeliminować potencjał błędów składniowych, pomagając w ułożeniu prymitywów programowania w celu stworzenia dobrze sformułowanych programów. Przykładami innych niż programowanie wizualne są sprawdzanie pisowni w edytorach tekstu, podkreślanie lub nawet automatyczne poprawianie poszczególnych słów lub gramatyki. Semantyka: Języki wizualne mogą zapewniać pewne mechanizmy ujawniania znaczenia prymitywów programowania. Może to obejmować funkcje pomocy zapewniające funkcje dokumentacji wbudowane w języki programowania. Pragmatyka: Języki wizualne wspierają badanie znaczenia programów w określonych sytuacjach. Ten poziom obsługi umożliwia użytkownikom umieszczanie artefaktów utworzonych za pomocą programowania wizualnego w określonym stanie w celu zbadania, jak program zareaguje na ten stan.
Język przekształcony wizualnie to język niewizualny z nałożoną reprezentacją wizualną.