Aleksander Zelwerowicz – jako włóczęga Flądra.
Kolejne dwa sezony (od IX 1946 do I 1948 r.) spędził na deskach warszawskich Miejskich Teatrów Dramatycznych (MTD): 7 IX 1946: Damy i huzary Aleksander Fredro, reż. Helena Buczyńska – jako Kapelan (Teatr Powszechny) 17 V 1947: Zaczarowane koło Lucjan Rydel, reż. Zbigniew Koczanowicz – jako pastuch Głupi Maciuś (Teatr Comoedia) 1 VIII 1947: Człowiek, który szukał śmierci Victor Eftimiu, reż. Helena Gruszecka – jako Włóczęga (Teatr Powszechny) 22 XII 1947: Świerszcz za kominem Charles Dickens, reż. Janusz Dziewoński – jako Kaleb (Teatr Powszechny).
Przez 6 sezonów (od 1948 do 1953 r.) stał członkiem zespołu aktorskiego warszawskiego Teatru Nowego, głównie jego Sceny Komediowo-Muzycznej: 30 X 1948: Dom otwarty Michał Bałucki, reż. Stanisława Perzanowska – jako Fujarkiewicz 18 I 1949: Tu mówi Tajmyr... Aleksandr Galicz i Konstanty Isajew, reż. Marian Meller – jako Griszko 1 XI 1949: Oszust oszukany (Wolpone) Ben Jonson, reż. Janusz Warnecki – jako Korbaczio (Scena Komediowo-Muzyczna) 21 VI 1951: Damy i huzary Aleksander Fredro, reż. Janusz Warnecki – jako Kapelan (Scena Komediowo-Muzyczna) 29 XII 1951: Uczone białogłowy Molier, reż. Irena Grywińska – jako Trysotyn (Scena Komediowo-Muzyczna) 1 V 1952: Sen nocy letniej William Shakespeare, reż.