Bitwa pod Alamedą lub bitwa pod Al-Musara – bitwa stoczona pomiędzy Abd al-Rahmanem I zwanym „al-Dājil” (الداخل, „ten, który wchodzi” lub „imigrant”) i umajjadzkim gubernatorem Al-Andalus, Yúsufem ibn Abd ar-Rahmanem al-Fihrim w 756 r. Bitwa była jednym z ostatnich etapów ustanowienia przez al-Dājila hiszpańskiego emiratu Umajjadów, niezależnego od kalifatu Damaszku.
Geneza Po buncie Berberów w 739/740–743 frakcje arabskie zamieszkujące Al-Andalus zawarły porozumienie, według którego gubernator miał być zmieniany co pewną ilość czasu. Jednakże po przejęciu władzy i zakończeniu swojej kadencji, Yúsuf ibn Abd ar-Rahman al-Fihri, członek rodziny Fihri, odmówił oddania władzy i rządził bez większych przeszkód aż do oficjalnego upadku kalifatu Umajjadów w 750 roku. Niektóre źródła podają, że Yúsuf rządził jako król (malik), a nie gubernator (wali). W 755 roku Yúsuf zmagał się z buntem w Saragossie oraz nieudaną kampanią przeciwko Baskom z Pampeluny, kiedy na scenie pojawił się Abd al-Rahman I, wnuk umajjadzkiego kalifa Hiszama ibn Abd al-Malika.