Konsekwencje Yúsuf ibn Abd ar-Rahman al-Fihri wycofał się do Granady, gdzie zrzekł się tytułu gubernatora i uznał księcia Umajjadów Abd al-Rahmana I al-Dājila za emira; szejkowie także uznali go za prawowitego władcę. Nowy emir zniósł odmawianie jutba (modlitwy) w imieniu kalifa, co oznaczało, że jego emirat był od tej pory niezależny od kalifatu Abbasydów. Yusuf ibn Abd ar-Rahman al-Fihri próbował odzyskać władzę po raz kolejny w 759 roku, a Abd al-Rahman musiał walczyć o utrzymanie swojej pozycji do końca rządów.
Przypisy
Bibliografia Ahmed ibn Muhammad al-Maqqari. The History of the Mohammedan Dynasties in Spain, 96. Arabia S. Bernini (1992). Enciclopedia hispánica: Macropedia. Volumen IV. Encyclopaedia Britannica Publishers, . Antonio Domínguez Ortiz (2008) . España, tres milenios de historia. Marcial Pons Historia, Madrid, . Chris Wickham (2009) . Una historia nueva de la Alta Edad Media. Europa y el mundo mediterráneo. 400-800. Editorial Crítica, Barcelona, . Chisolm, High, ed. (1911). “Abd-ar-Rahman s.v. Abd-ar-Rahman I” Encyclopedia Britannica. 1 (11th ed.) Cambridge University Press. David Levering Lewis (2009) . El Crisol de Dios. El Islam y el nacimiento de Europa (570-1215). Editorial Paidós, Barcelona, . Domínguez Ortiz, Antonio (2007). España, tres milenios de historia. Marcial Pons Historia. H.