W styczniu 1977 odszedł z Izby Deputowanych w związku z wejściem w skład Komisji Europejskiej Roya Jenkinsa. Pozostał również w dwóch kolejnych KE kierowanych przez Gastona Thorna (od stycznia 1981 do stycznia 1985) oraz Jacques’a Delorsa (od stycznia 1985 do stycznia 1989). Przez cały okres urzędowania odpowiadał za rozszerzenie, odgrywając istotną rolę w procesie, w wyniku którego do wspólnot europejskich dołączyły Grecja, Hiszpania i Portugalia. Zajmował się także sprawami środowiska i bezpieczeństwa jądrowego (1977–1981), sprawami śródziemnomorskimi (1981–1985) oraz współpracą rozwojową (1985–1989). Był też przez pewien czas jednym z wiceprzewodniczących Komisji Europejskiej.

Patron ustanowionej przez KE nagrody Lorenzo Natali Media Prize.

Przypisy

Kategoria:Komisarze Unii Europejskiej Kategoria:Ludzie urodzeni we Florencji Kategoria:Politycy Chrześcijańskiej Demokracji (Włochy) Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Włoscy ministrowie robót publicznych Kategoria:Włoscy ministrowie rolnictwa Kategoria:Włoscy ministrowie turystyki Kategoria:Włoscy ministrowie (od 1946) Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy samorządowcy Kategoria:Zmarli w 1989 Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Florenckiego