thumb|340px|Autograf pierwszej zwrotki Mi último adiós Mi último adiós (pol. Moje ostatnie pożegnanie) – wiersz autorstwa José Rizala z 1896.
Stworzony w czasie pobytu poety w manilskim Fuerte Santiago, niedługo przed jego egzekucją, zleconą przez hiszpańskie władze kolonialne. Okoliczności jego powstania do dziś są przedmiotem polemik i dyskusji. Oryginał utworu, odznaczający się regularnym, starannym pismem, nie zawiera poprawek czy skreśleń. Złożony, został następnie ukryty w lampce nocnej na alkohol, którą Rizal przekazał jednej ze swoich sióstr w czasie przedśmiertnego widzenia. W ten sposób uzyskany tekst został skopiowany, następnie zaś przeszmuglowany do Hongkongu, gdzie ukazał się drukiem w styczniu 1897.
Napisany aleksandrynem, składa się z czternastu pięciowersowych strof. Stanowi przepełnione pasją pożegnanie podmiotu lirycznego z ukochaną, nieomal deifikowaną ziemią ojczystą. Jednocześnie można się w nim doszukać wolty politycznej, ostatecznego opowiedzenia się za walką o niepodległe Filipiny.
Pierwotnie pozbawiony tytułu, opublikowany został początkowo jako Mi último pensamiento, później dopiero zaś we współcześnie znanej formie.