Jako język programowania zorientowanego obiektowo, główne funkcje Logtalk obejmują obsługę zarówno klas (z opcjonalnymi metaklasami), jak i prototypów, obiektów parametrycznych, protokołów (interfejsów), kategorii (komponentów, aspektów, poprawiania na gorąco), dziedziczenia wielokrotnego, publicznego/chronionego/prywatnego dziedziczenie, programowanie sterowane zdarzeniami, programowanie wielowątkowe wysokiego poziomu, refleksja i automatyczne generowanie dokumentacji.
Programistom języka Prolog, Logtalk zapewnia dużą przenośność, obejmując przestrzenie nazw (obsługujące zarówno obiekty statyczne, jak i dynamiczne), przestrzenie nazw obiektów publicznych/chronionych/prywatnych, predykaty koindukcyjne, separację między interfejsem a implementacją, prostą i intuicyjną semantykę metapredykatów, wyrażenia lambda, gramatyki klauzul, mechanizm rozszerzania terminów i kompilacja warunkowa.