3). Tajna konwencja w art. 1 ograniczała pojęcie wspólnego przeciwnika do Niemiec. W razie napaści ze strony Rosji Sowieckiej Francja zobowiązana była do zapewnienia Polsce bezpieczeństwa wobec Niemiec (art. 2), dostaw broni i sprzętu oraz wysłania doradców, udział sił zbrojnych został wykluczony (art. 3). Wartość tych zobowiązań osłabiona była przez ich tajność, traktat wersalski w art. 18 uzależniał ważność umów od ich zarejestrowania przez Sekretariat Ligi Narodów.. W 1922 Polska i Francja podpisały też umowę ekonomiczną, od której uzależniona była współpraca polityczno-wojskowa.
W grudniu 1925 r. postanowienia umów z lat 1921–1922 zostały potwierdzone w polsko-francuskim Traktacie Gwarancyjnym ratyfikowany na podstawie ustawy z 3 marca 1926 (), zarejestrowany 14 września 1926 (League of Nations Treaty Series, vol. 54 No 1297).. Elementy sojuszu wojskowego nowelizowano w maju 1939 r.Sojusz polsko-francuski był jednym z powodów, dla których Francja 3 września 1939 r. wypowiedziała wojnę NiemcomI. W wypadku agresji niemieckiej przeciwko Polsce lub w wypadku zagrożenia żywotnych interesów Polski w Gdańsku, co wywołałoby zbrojną akcję Polski, Francuskie Siły Zbrojne rozpoczną automatycznie działania w sposób następujący: 1. Francja podejmie natychmiast działania powietrzne zgodnie z uprzednio ustalonym planem. 2.