Abdel – powieść dla dzieci i młodzieży hiszpańskiego autora Enrique Páeza, wydana w 1994 roku. Książka porusza problemy z jakimi spotykają się nielegalni imigranci z Afryki.

Fabuła Książka jest formą pamiętnika napisanego przez 16-letniego Tuarega – Abdela. Chłopak mieszka na cmentarzu w Maladze, jest głodny i brudny. Utracił kontakt z ojcem Yasirem, a jego matka została zamordowana przez marokańskich żołnierzy. Abdel całe swoje dzieciństwo spędził ojcem. Mężczyźni byli członkami koczowniczego marokańskiego plemienia. Podczas wielu lat spędzonych na pustyni, nauczycielem i mentorem chłopca był Ben Abjalah. To dzięki niemu Abdel nauczył się czytać i pisać po arabsku i po hiszpańsku. Ubóstwo zmusiło Yasira do podjęcia decyzji o nielegalnej emigracji do Hiszpanii. Mężczyzna wierzył, że pobyt w Europie poprawi jakość życia jego małej rodziny. Podróż Marokańczyków, zwłaszcza przeprawa przez Cieśninę Gibraltarską, okazuje się bardzo niebezpieczny: statek, na którym starają się uciec jest przepełniony, a uciekinierom brakuje powietrza. Dodatkowo, podczas nielegalnej przeprawy, wielu mężczyzn umiera i zostaje wyrzuconych za burtę. Po przyjeździe do Hiszpanii nie napotykają raju, na który liczyli, a bardzo ciężkie życie.