Choroba rozwija się głównie po zebraniu jabłek, podczas ich przechowywania. Z tego względu zaliczana jest do tzw. chorób przechowalniczych. Jabłka porażone mokrą zgnilizną nie tylko nie nadają się do spożycia, lecz są trujące. Patogen wytwarza w nich rakotwórczą mykotoksynę o nazwie patulina. Gdy zmiana chorobowa na jabłku jest niewielka, taki owoc nadaje się jeszcze do spożycia, jeśli usuniemy jego uszkodzoną część wraz z około jednocentymetrową warstwą otaczającego go zdrowego miąższu. Jeśli jednak uszkodzenie jest większe, taki owoc nie nadaje się nawet do przetwórstwa przemysłowego.
P. expansum atakuje także wiele innych owoców, m.in. gruszki i truskawki.
Etiologia Mokrą zgniliznę jabłek najczęściej wywołuje Penicillium expansum, ale podawano też kilka innych gatunków: Penicillium solitum, Penicillium commune, Penicillium verrucosum i Penicillium chrysogenum. Chociaż w chłodniach owoców wzrost tych gatunków odbywa się powoli, to jednak następuje. Mogą one rozwijać się nawet w temperaturach tak niskich jak -3ºC, a zarodniki mogą kiełkować w temperaturze 0ºC. Zakażenie P. expansum może rozpocząć się natychmiast po zbiorach na świeżych ranach powstałych podczas zbioru i transportu jabłek.