Rudolf Józef Matuszek (ur. 3 marca 1892 w Kiczycach, zm. 30 stycznia 1950) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 3 marca 1892 w Kiczycach, w ówczesnym powiecie skoczowskim Śląska Austriackiego, w rodzinie Karola (zm. 1926), gospodarza na 16,5 morgach i Krystyny z domu Bauck (zm. 1918). Od 1898 do 1907 uczył się w szkole powszechnej w Skoczowie. W 1911 ukończył Seminarium Nauczycielskie w Bielsku. Od 1 marca 1912 do 30 września 1913 pracował jako nauczyciel w polskiej szkole w Ochabach. W tym czasie należał do Związku Strzeleckiego. Jesienią 1913 został powołany do odbycia służby w cesarsko-królewskiej Obronie Krajowej, w charakterze jednorocznego ochotnika. Został wcielony do 31 pułku piechoty Obrony Krajowej w Cieszynie, który w 1917 został przemianowany na pułk strzelców nr 31. W jego szeregach walczył w czasie I wojny światowej na froncie rosyjskim i włoskim. Awansował na chorążego, a później podporucznika rezerwy ze starszeństwem z 1 stycznia 1916. Dwukrotnie ranny: w listopadzie 1914 i w czerwcu 1915.
Od listopada 1918 w Wojsku Polskim. W szeregach pułku piechoty Ziemi Cieszyńskiej (w lutym 1919 przemianowany na 10 pułk piechoty) walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie na wojnie z bolszewikami.