David Eugene Tudor (ur. 20 stycznia 1926 w Filadelfii, zm. 13 sierpnia 1996 w Tomkins Cove, w stanie Nowy Jork) – amerykański kompozytor i pianista; przedstawiciel szkoły nowojorskiej.
Życiorys Studiował grę na organach i teorię muzyki u H. Williama Hawke’a, grę fortepianową u Josefa Martina i Irmy Wolpe oraz kompozycję i analizę muzyczną pod kierunkiem Stefana Wolpego. Był organistą w kościele św. Marka w Filadelfii (od 1938) i w kościele św. Trójcy w Swarthmore (od 1943) oraz w (1944–1948).
Wykładał w Black Mountain College (1951–1953), na Uniwersytecie Stanu Nowy Jork w Buffalo (1965–1966), Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis (1967), w Mills College w Oakland (1967–1968) oraz National Institute of Design w Ahmadabadzie w Indiach (1969). Był także wykładowcą na Międzynarodowych Letnich Kursach Nowej Muzyki w Darmstadcie (1956, 1958, 1959, 1961).
Kariera pianistyczna 17 grudnia 1950 dał w Nowym Jorku amerykańską premierę II Sonaty fortepianowej Pierre’a Bouleza, czym zapoczątkował swoją karierę wybitnego wykonawcy awangardowej wówczas muzyki. W latach 50. i 60. był prawykonawcą często napisanych specjalnie dla niego utworów amerykańskich i europejskich kompozytorów drugiej awangardy, m.in.