Z powodu wypadku musiał je porzucić lecz dostał się na studia w Wyższej Szkole Handlu Morskiego w Gdyni (mieszczącej się w Sopocie.
W czasie studiów brał aktywny udział w życiu kulturalnym. Pracował jako lektor, konferansjer i aktor w gdańskim oddziale Polskiego Radia. Był pierwszym konferansjerem podwieczorków przy mikrofonie. Występował w przedstawieniach Teatru Łątek (późniejszy Miejski Teatr Miniatura). W 1948 został przyjęty do Związku Artystów Scen Polskich.
Po ukończeniu studiów, jako magister ekonomii, w 1950 rozpoczął pracę w Instytucie Bałtyckim (później Instytucie Morskim), gdzie pracował następnie przez 32 lata, zajmując się problemami polskiej polityki morskiej, opracowywaniem założeń do budowy nowych statków oraz rozwoju polskiej żeglugi.
W 1960 obronił pracę doktorską Teoretyczne podstawy rachunku efektywności inwestycji tonażowych w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Sopocie. W 1965 uzyskał stopień docenta nauk ekonomicznych transportu na podstawie dorobku naukowego oraz pracy „Statek optymalny”. W 1971 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1979 – profesorem zwyczajnym nauk ekonomicznych.