Grzybnia jest gęsta, w środku nieco wzniesiona, promieniowo bruzdkowana, wełnista z szerokim brzegiem, cała. Grzybnia biała, podczas zarodnikowania o barwie od jasnej do umiarkowanie szarozielonej. Brak wysięku i rozpuszczalnego pigmentu. Na odwrocie szarawo-żółta, żółtawo biała lub prawie biała. Na podłożu CYA przy 5 °C po 7dniach: kiełkowanie lub brak wzrostu, na podłożu CYA przy 37 °C po 7 dniach: brak kiełkowania.
Trzonki konidialne na MEA wyrastają głównie z powierzchownej grzybni. Mają rozmiary 38–240 × 3,2–5,6 μm, są wyraźnie chropowate, przeważnie cienkościenne. Gałązki (penicilli) przeważnie trzygałęziste, sporadycznie dwugałęziste; lub czterogałęziste, chropowate. Metule w pionach po 3–6, szorstkie, o wymiarach 9,5–13,5 × 2,4–3,2 μm. Fialidy w pionach po 5–9, ampułkowate, gładkie, o wymiarach 7,5–8,7 × 2,4–3,6 μm, stożkowato stopniowo zwężające się. Konidia od kulistych do prawie kulistych, rzadziej elipsoidalne, o wymiarach 2,8–3,6 × 2,8–3,2 μm, gładkie do drobno chropowatych, cienkościenne. Powstają w długich i zwartych kolumnach.