Obrona Lille, oblężenie Lille lub kocioł Lille – starcie zbrojne stoczone w dniach 28–31 maja 1940 r. podczas kampanii francuskiej w czasie II wojny światowej. Oblężenie miasta Lille, bronionego przez francuski IV i V Korpus (około 40 000 żołnierzy) 1 Armii gen. René Priouxa, było prowadzone siłami czterech niemieckich dywizji piechoty wspieranych przez trzy dywizje pancerne. Dwa otoczone francuskie korpusy przez trzy dni stawiały opór niemieckim atakom, dopóki o północy z 31 maja na 1 czerwca nie musiały się poddać. Obrona kotła Lille umożliwiła większej liczbie wojsk alianckich wycofanie się na obrzeża Dunkierki i wzięcie udziału w obronie miasta.
Preludium Rankiem 27 maja niemiecka 1 Dywizja Pancerna zaatakowała Gravelines na zachód od Dunkierki i odcięła broniące się tam siły, a ich dowódca, gen. Bertrand Fagalde, został schwytany. Na południu niemieckie czołgi przekroczyły rzekę Aa i ruszyły na Wormhoudt. Dwie dywizje pancerne przekroczyły kanał La Bassée i wyparły brytyjską 2 Dywizję Piechoty. Niemiecka 7 Dywizja Pancerna ruszyła przez lukę w obronie alianckiej i połączyła się X Korpusem Armijnym, odcinając oddziały alianckie pod Lille.