Agence nationale de valorisation de la recherche, ANVAR), a od 1985 był stażystą w Commissariat de l’énergie atomique w Paryżu.
W 1992 roku został redaktorem naczelnym gazety ekonomicznej „l’Enjeu”, na łamach której publikował też artykuły poświęcone gospodarce państwowej i teorii ekonomii. W latach 1992–1995 był kierownikiem katedry makroekonomii na Université Marien Ngouabi, a od 1991 jest tamże adiunktem, wykłada ekonomię polityczną, finanse publiczne, politykę gospodarczą oraz systemy i struktury ekonomiczne.
Od października 1997 do sierpnia 2002 roku był specjalnym doradcą prezydenta ds. ekonomiczno–finansowych.
Kariera polityczna W sierpniu 2002 roku Ondongo został powołany na stanowisko sekretarza stanu ds. zarządzania finansami i reform budżetowych, podlegającego ministrowi gospodarki. Stanowisko to pełnił do stycznia 2005 roku. 7 stycznia 2005 roku wszedł w skład rządu jako minister pracy, zatrudnienia i zabezpieczenia społecznego. 15 września 2009 roku został powołany na ministra finansów i budżetu. W ramach zmian w rządzie 25 września 2012 roku został powołany na stanowisko ministra gospodarki, finansów, planowania, środków publicznych oraz integracji. 10 sierpnia 2015 roku jego resort został pomniejszony do spraw związanych z gospodarką, finansami, budżetem i środkami publicznymi.