Od 1942 przebywała w majątku syna Witolda w Gudelach, który był jednym z gniazd konspiracyjnych Armii Krajowej na Żmudzi. Do września 1944 zorganizowała w Gudelach pomoc dla ponad 200 polskich uchodźców i uciekinierów zaangażowanych w działalność konspiracyjną, głównie z Wileńszczyzny (m.in. Butrymowie, Chomińscy, Janczewscy, Kognowiccy, Kotlarczykowie, Manteuffelowie, Nagurscy, Staniewiczowie, Wilczewscy, Wielhorscy). Od 1945 do końca życia mieszkała z rodziną w Górkach Zagajnych k. Żnina.

Rodzina Maria Żenkiewicz była córką właścicieli majątku Adamajcie na Żmudzi, Mamerta Mirona Bielskiego (1835–1890, prawnik i sekretarz Rady Państwa w Petersburgu) i Aurelii z Bielawskich (1849–1929).

W 1904 Maria Bielska wyszła za mąż za Józefa Żenkiewicza (1863–1911, inżynier, generał major dróg komunikacji, budowniczy kolei transsyberyjskiej). Mieli dwóch synów: Edwarda (1905–1966) i Witolda (1909–1995). Maria Żenkiewicz została pochowana na cmentarzu w Dziewierzewie na Pałukach.

Przypisy