Zajął 19. miejsce w chodzie na 50 kilometrów na igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie oraz 14. miejsce, również w chodzie na 50 kilometrów, na mistrzostwach świata w 1993 w Stuttgarcie. Na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1994 w Victorii zajął 6. miejsce w chodzie na 30 kilometrów, a na igrzyskach olimpijskich w 1996 w Atlancie został zdyskwalifikowany w chodzie na 50 kilometrów.
Odnosił znaczące sukcesy w pucharze świata. Zwyciężył na dystansie 50 kilometrów w 1989 w L’Hospitalet oraz zajął 2. miejsce na tym dystansie w 1991 w San Jose. W pozostałych startach zajął następujące miejsca: 1983 w Bergen (20 km) – 14. miejsce, 1985 w St John’s (20 km) – 12. miejsce, 1987 w Nowym Jorku (20 km) – 11. miejsce i 1993 w Monterrey (50 km) – 7. miejsce.
Mistrz Australii w chodzie na 5000 metrów w 1987/1988 i 1988/1989, w chodzie na 20 kilometrów w 1985 i 1898 oraz w chodzie na 50 kilometrów w 1989, wicemistrz w chodzie na 5000 metrów w 1982/1983, 1984/1985, 1985/1986, 1986/1987 i 1991/1992, w chodzie na 20 kilometrów w 1983 oraz w chodzie na 30 kilometrów w 1986 i 1994, a także brązowy medalista w chodzie na 5000 metrów w 1983/1984, 1989/1990, 1992/1993 i 1993/1994, w chodzie na 20 kilometrów w 1984 i 1990 oraz w chodzie na 30 kilometrów w 1998.