"dwa obwody ziemi: jeden od drogi Tarasowskiej do Masiukouszczyny, to znaczy, do ziemi i lasu Musy Abramowicza tatarzyna, a drugi, po przejściu ziemi Musy Tatarzyna, czyli Masiukouszczyny, granicą miasta i mińskiej parafii rzeką Rżawcą do rzeki Świsłocz i rzeki Wiesninka w szerokości i długości"Дрозд Зм. Гісторыя Масюкоўшчыны: зямля беларуса-татарына Мусы Абрагімавіча Сяліцкага — nashaniva.by, 11.06.2016, 08:40.
W 1775 roku folwark Masiukouszczyna w powiecie mińskim, razem z folwarkiem Plebańce należał do mińskiego księdza Wańkowicza.
Od 1791 r. część wsi Masiukouszczyna wchodziła w skład szlacheckiego majątku Wiesninka w parafii Karaliszczewicze, a część w skład majątku Plebańce należącego do mińskiej parafii katolickiej. W 1800 r. część wsi należała do G. Gardziałkowskiej, część - do księdza Wańkowicza z parafii katolickiej w Mińsku, łącznie znajdowało się tutaj 8 domów, 48 mieszkańców. W 1815 r. wieś należała do M. Gilewicza, w 1858 r. do A. Werygi.
W latach 60. XIX w. w pozostałościach zrujnowanego budynku, prawdopodobnie cerkwi, w folwarku Masiukouszczyna, znaleziono fragment (35 arkuszy pergaminu) Mińskiej Ewangelii.