kompanią.
21 października 1922 został przeniesiony do 80 pułku piechoty w Słonimie. 27 stycznia 1930 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 i 91. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu tego roku został przeniesiony do 31 pułku Strzelców Kaniowskich w Sieradzu na stanowisko obwodowego komendanta Przysposobienia Wojskowego, a w czerwcu na takie samo stanowisko w 28 pułku Strzelców Kaniowskich w Łodzi. W marcu 1932 został przesunięty na stanowisko dowódcy batalionu. W czerwcu 1934 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraśnik na stanowisko komendanta. 1 września 1938 dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Kraśnik, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”. Obowiązki komendanta rejonu uzupełnień wykonywał również w 1939.
W czasie kampanii wrześniowej dostał się do niemieckiej niewoli. Początkowo przebywał w Stalagu XIII A. 25 stycznia 1940 został przeniesiony do Oflagu VII C Laufen, a 27 maja tego roku do Oflagu VII A Murnau. Zmarł 20 lub 26 września 1940 w szpitalu rezerwowym I Freising. Został pochowany na cmentarzu św.