Przygotowując burratę, wciąż gorący ser formuje się w kształt torebki, którą następnie wypełnia się resztkami mozzarelli, a przed zamknięciem dopełnia świeżą śmietaną. Gotową burratę tradycyjnie owija się liśćmi złotogłowu, tak aby utworzyć kształt podobny do brioche, a czubek zwilża się odrobiną serwatki. Liście asfodela (złotogłowu) powinny być nadal zielone, w momencie gdy ser jest podawany, to wskazuje jego świeżość. Ostatnio ser ten spotykamy również zapakowany w plastikowej torebce lub pojemniku.
Cechy Ser produkowany z mleka krowiego, łączący śmietanę i ser z masy parzonej. Zewnętrzna skorupa to zestalona mozzarella zawierająca wewnątrz mieszankę stracciatelli i śmietanę, które nadają jej miękką konsystencję. Osłonka składa się z masy parzonej, całość zawiera mieszaninę śmietany z masa parzoną. Masa sera objętego ochroną regionalną UE, wynosi pomiędzy 100-1 000 g. Kolor mlecznobiały, a osłonka o grubości minimalnej 2 mm. Masa rozwłókniona wewnątrz posiada konsystencję gąbczastą. Ser burrata kształtem przypomina zaokrągloną sakiewkę z charakterystycznym zamknięciem na wierzchu. Straciatella, czyli pokrojone włókna masy mozzarelli, uzyskuje się wyłącznie metodą ręczną. Wilgotność śmietany waha się w przedziale 60–70%;