Indukcja elektryczna – w fizyce wielkość używana do opisu pola elektrycznego.
Definicja Indukcja elektryczna (znana również jako przesunięcie elektryczne) jest to wielkość wektorowa opisująca pole elektryczne wewnątrz ciała nieprzewodzącego (dielektryka), znajdującego się w zewnętrznym polu elektrycznym. Wtedy pod wpływem pola zewnętrznego, dochodzi w dielektryku do rozsunięcia ładunków dodatnich i ujemnych na powierzchni ciała (ładunek indukowany). Wartość indukcji elektrycznej wtedy jest równa stosunkowi ładunku indukowanego przez pole elektryczne na powierzchni ciała, do pola przekroju tej powierzchni, umieszczonej prostopadle do linii pola elektrycznego
Można tę wielkość obliczyć również jako iloczyn natężenia pola elektrycznego poza ciałem przez współczynnik przenikalności elektrycznej materiału:
Prawo Gaussa można wtedy zapisać jako:
co w wersji różniczkowej odpowiada:
gdzie: – dywergencja natężenia pola elektrycznego, – gęstość ładunku całkowitego.
Ładunek całkowity są to wszystkie ładunki występujące w układzie zarówno te wprowadzone do układu zwane ładunkami swobodnymi, jak i te, zwane ładunkami związanymi, wytworzone w układzie przez pole elektryczne.
Indukcję elektryczną definiuje się tak, by prawo Gaussa dla dielektryków przyjęło postać:
Porównując obie postaci równania, przyjmuje się: