Na wejściu i wyjściu stabilizatora znajdują się kondensatory filtrujące napięcie wejściowe oraz przeciwdziałające wzbudzeniu się układu thumb|Schemat prostego stabilizatora o zadanym napięciu thumb|Schemat prostego stabilizatora o regulowanym napięciu
Najważniejsze parametry stabilizatorów liniowych to: Nominalne napięcie wyjściowe Uout i jego tolerancja (maksymalnie 5%, ale zwykle mniej). Maksymalny prąd wyjściowy Iout. Każdy stabilizator zawiera obwody ograniczające prąd do pewnej ustalonej wartości, zwykle z zakresu od 100 mA do 10 A. Podawany w katalogach prąd wyjściowy jest wartością umowną. W rzeczywistości maksymalny prąd może być inny: zdecydowanie większy przy niskich temperaturach struktury, a niższy przy dużych napięciach pomiędzy wejściem a wyjściem. Zakres dopuszczalnych zmian napięcia wejściowego od Uinmin do Uinmax. Minimalny spadek napięcia pomiędzy wyjściem a wejściem stabilizatora, potrzebny do właściwej stabilizacji napięcia wyjściowego (ang. dropout voltage), oznaczany UDO. Przy projektowaniu układu trzeba zwrócić uwagę, że w najgorszych warunkach pracy, czyli przy obniżonym o 10% napięciu sieci energetycznej i maksymalnym prądzie obciążenia, chwilowe napięcie na wejściu stabilizatora musi być wyższe od wymaganego napięcia wyjściowego co najmniej o wartość UDO.