Eugeniusz Sternadel (ur. 1 stycznia 1906, zm. 12 maja 1999 w KrakowieLucyna Bełtowska, Z Panem Gieniem - rozmowa niedokończona, [w:] Alma Mater, nr 13–14/1999, s. 32–33, ) – polski tapicer, laborant, woźny, klucznik Uniwersytetu Jagiellońskiego, najstarszy czynny pracownik tej uczelni oraz ostatni stały mieszkaniec Collegium Maius UJ.

Życiorys Z Uniwersytetem Jagiellońskim związany był od 1927, pracując w Wydziale Psychogenetycznym Wydziału Filozoficznego. Pełnił rolę woźnego i opiekuna zwierząt. W 1939 był starszym woźnym Wydziału Filozoficznego i Rektoratu UJ.

Po ataku Niemiec na Polskę, pełniąc fikcyjną rolę palacza, przyczynił się do uratowania znacznej wartości mienia uniwersyteckiego przed niemieckim rabunkiem. Ratując urządzenia i instrumenty Zakładu Zoologii działał w porozumieniu z doktorem Włodzimierzem Ottmanem i jego zastępcą, doktorem J. Regułą. Dużą część wyposażenia laboratoriów schował w piwnicach pod budynkiem przy ul. Świętej Anny 6. Pracował początkowo w Barze pod Wiechą, a potem w przedsiębiorstwie tramwajowym. Stale doglądał i pilnował pochowanych rzeczy.