W tym drugim przypadku do przeciągnięcia dochodzi poprzez odpychanie drążka od siebie.
Wyprowadzenie z przeciągnięcia W chwili zaistnienia przeciągnięcia (początkowy moment tracenia sterowności podłużnej) wystarczy oddanie drążka sterowego od siebie celem nabrania utraconej prędkości. Gdy płatowiec wejdzie w korkociąg, pierwszą akcją pilota jest zahamowanie autorotacji poprzez wdepnięcie steru kierunku odwrotnie do kierunku obrotu („przeciwna noga”). Gdy obrót ustanie drugą akcją pilota jest wyrównanie steru kierunku z jednoczesnym oddaniem drążka sterowego od siebie. W korkociągu plecowym akcja sterem kierunku jest identyczna, zaś drążkiem – odwrotna (ściągnięcie drążka na siebie).
Wyprowadzenie z przeciągnięcia, a zwłaszcza z korkociągu, związane jest zawsze z utratą wysokości (niekiedy dużą) i w razie jej braku (przeciągnięcie nisko nad ziemią, przy podejściu do lądowania) może być przyczyną bądź przesłanką wypadku lotniczego.
Zobacz też korkociąg siła nośna kąt natarcia profil lotniczy
Bibliografia Prandtl L., Titjens O., (1931): Hydro- und Aeromechanik, Bd. 1, 2, Berlin, (1931).
Schlichting H: Grenzschlicht-Theorie, Braun, Karlsruhe, (1965). Andrzej Abłamowicz, Władysław Nowakowski Podstawy aerodynamiki i mechaniki lotu. WKiŁ 1980 r.
Kategoria:Aeromechanika