Liga zmieniła wówczas swoją nazwę na Belize Bank Super League.
Kluby Super League rywalizowały o zawodników z zespołami BPFL. Sezony w obydwóch ligach były na ogół rozgrywane o różnych porach roku, dzięki czemu piłkarze po zakończeniu jednych rozgrywek często przystępowali jeszcze do drugich. W BFPL występowały zespoły niemal w całości złożone z zawodników, którzy zaledwie kilkanaście dni wcześniej grali w decydujących meczach Super League (np. Alliance Scorpions FC czy Tafari FC). W mediach podkreślano, że zmęczenie graczy występami w dwóch ligach odbija się negatywnie na ich grze w reprezentacji Belize.
Podobnie jak konkurencyjna BPFL, Super League miała charakter półprofesjonalny. Nagrody przyznawane przez sponsorów Super League były wyższe niż w BPFL – zwycięski zespół otrzymywał 25 000 dolarów, wicemistrz 10 000 dolarów, a zdobywcy nagród indywidualnych (MVP rozgrywek, najlepszy obrońca, król strzelców itd.) 300 dolarów oraz nagrody rzeczowe fundowane przez sponsorów. Zwycięzcy BPFL otrzymywali natomiast przywilej reprezentowania Belize w rozgrywkach międzynarodowych (Liga Mistrzów CONCACAF), lecz nie przyznawano w ogóle nagród pieniężnych.