Spektrometr iskrowy – urządzenie wykorzystywane do dokładnej i szybkiej analizy składu chemicznego wyrobów metalowych. Dodatkowo umożliwia zidentyfikowanie stopu metalu ze względną precyzją 1–3%. Aparat oparty jest na emisyjnej spektrometrii optycznej ze wzbudzeniem w iskrze, która polega na odprowadzeniu i wzbudzeniu surowca za pomocą iskry elektrycznej. Zaletą jest, iż należy do metod nieniszczących.

Najważniejszymi podzespołami w spektrometrze iskrowym są: źródło wzbudzenia – źródłami energii elektrycznej najczęściej są łuki prądu zmiennego lub stałego, iskra, plazma indukcyjnie sprężona lub indukcyjna plazma mikrofalowa układ optyczny detektor – narzędzie służące do zmiany energii elektromagnetycznej na energię elektryczną proporcjonalną do intensywności emitowanego promieniowania układ elektroniczny – steruje pracą i rejestruje otrzymane widma komputer – analizuje i przerabia dane pomiarowe oraz kontroluje pracę instrumentu

Wykonuje się pomiar sekwencyjny (monochromator mierzy natężenie promieniowania emitowanego przy kolejnych długościach fali) lub równoległy (pomiar równocześnie intensywności światła kilku linii spektralnych w widmie emitowanym przez przedmiot).