Leonpolis (hist., pol. Lenpol) – wieś na Litwie położona w rejonie wiłkomierskim okręgu wileńskiego, 5 km na południowy zachód od Wiłkomierza, nad rzeką Świętą.

Historia Własność W połowie XVIII wieku dobra te należały do Michała Antoniego Radziwiłła. Prawdopodobnie do rodziny Radziwiłłów wniosła je jego żona Marcjanna Dowmont-Siesicka (~1670–1736). To ona wybudowała tu zameczek myśliwski dla swego syna Leona Michała Radziwiłła i dlatego nazwała to miejsce Leonpolem. Po Leonie, żonatym z Anną Mycielską (1729–1771), majątek dziedziczyli ich potomkowie. Dobra weszły w skład klucza towiańskiego. Po popowstaniowych kontrybucjach Radziwiłłowie byli zmuszeni sprzedać ten majątek Tyszkiewiczom z Czerwonego Dworu. W 1912 roku odkupiła go Taida Radziwiłłówna (1882–1971). Po zniszczeniach I wojny światowej i po parcelacji litewskiej w 1922 roku sprzedała Leonpol w 1925 roku, ratując Towiany. Nabywcą był Mykolas Devenis (1891–1978), litewsko-amerykański lekarz. W 1940 roku majątek został znacjonalizowany przez władze radzieckie. Po odzyskaniu niepodległości przez Litwę majątek został zreprywatyzowany i odzyskany przez potomkinię Devenisa, Dalię Devenytė-Bobelienė.