Araracuara vetusta – gatunek rośliny z rodziny szakłakowatych (Rhamnaceae) reprezentujący monotypowy rodzaj Araracuara. Takson ten opisany został w 2008 roku i znany jest tylko z płaskowyżu utworzonego z piaskowców w kolumbijskiej części Amazonii. Roślina została znaleziona w 1999 w departamencie Caquetá w południowej części Kolumbii. Występuje w formacjach zaroślowych z takimi gatunkami dominującymi jak Bonnetia martiana i Everardia montanana oraz Euceraea nítida i Tepuianthus colombianus. Obszar cechuje się dużą ilością opadów w skali rocznej (ok. 3000 mm), ale też obecnością okresu suchego trwającego od grudnia do lutego.
Nazwa rodzajowa utworzona została od nazwy regionu, w którym roślina została odkryta. Nazwa gatunkowa pochodzi od łacińskiego vetustum znaczącego stary i nawiązuje do pierwotnego charakteru tego taksonu i bardzo długiej historii formacji geologicznej, z którą jest związany.
Morfologia Pokrój Krzew i małe drzewo osiągające od 1,5 do 5 m wysokości, o średnicy głównego pędu wynoszącej ok. 4 cm w środkowej jego części. Pędy są słabo rozgałęzione.