Statua Matki Bożej z Dzieciątkiem na Ostrowie Tumskim – pomnik Maryi Niepokalanie Poczętej wzniesiony we Wrocławiu na pl. Katedralnym przed głównym wejściem do archikatedry św. Jana Chrzciciela.

To najstarszy zachowany pomnik wrocławski, odsłonięty w 1694 r., powstał z inspiracji jezuitów jako wyraz triumfu katolicyzmu nad protestantyzmem. Autor rzeźby, wykonanej z piaskowca, jest nieznany, ale domniemanym autorem jest niderlandzki rzeźbiarz Sulpicius Gode. Dzieło jest wolne od charakterystycznych dla późniejszych zabytków śląskich wpływów szkoły praskiej i najprawdopodobniej zamówione zostało przez kapitułę u artysty wykształconego bezpośrednio na włoskich wzorach.

Na postumencie w kontrapoście stoi posąg Maryi Niepokalanej (Maria Immaculata) w aureoli z 7 gwiazd, w mocno udrapowanej szacie, trzymającej na rękach nagie Dzieciątko Jezus, które udziela prawą ręką błogosławieństwa. Lewą stopę Maryja opiera na globie ziemskim, jednocześnie depcząc węża, symbolizującego grzech i herezję. Dolna część cokołu, pozbawiona ozdób jest zakończona profilowanym gzymsem. Górna część łukowato zwęża się ku górze. Na przedniej ścianie cokołu znajduje się inskrypcja fundacyjna z datą 1694: Beatissimae Virgini deipare haec statua erigebatur MDCLXXXXIV (Błogosławionej Dziewicy Bogarodzicy ta statua została wzniesiona 1694).