Jan Rogowski (ur. 26 listopada 1891 w Lublinie, zm. 4 lutego 1959 w Gdańsku) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 26 listopada 1891 w Lublinie, w rodzinie Marcina i Marii z Bartnickich. W 1903 rozpoczął naukę w państwowym gimnazjum w Chełmie.

Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana. Od 1921 pełnił służbę w 30 Pułku Strzelców Kaniowskich w Warszawie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 633. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu tego roku został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy batalionu. W następnym roku pełnił obowiązki dowódcy batalionu sztabowego, a w kolejnym obowiązki kwatermistrza. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 203. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W styczniu 1927 został przeniesiony do 37 Pułku Piechoty w Kutnie na stanowisko dowódcy II batalionu. W kwietniu 1928, w związku z likwidacją II baonu, został przesunięty na stanowisko dowódcy I batalionu, a w lipcu 1929 przesunięty na stanowisko kwatermistrza.