łączna moc napędu wynosi 63 000 KM. Prędkość maksymalna wynosi 29 węzłów, a ekonomiczna 18 węzłów.
Służba „Admirał Zacharow” od 18 stycznia 1984 roku wchodził w skład Floty Oceanu Spokojnego. W dniach 29 listopada – 3 grudnia 1987 złożył wizytę w Bombaju, a 12–16 maja 1988 roku w Wŏnsan.
thumb|left|„Admirał Zacharow” uszkodzony przez pożar. Z wyposażenia elektronicznego zwraca uwagę radar Friegat-MA na maszcie rufowym, brak radaru Podkat na maszcie dziobowym, radar artyleryjski Lew na nadbudówce dziobowej oraz dwie stacje naprowadzania pocisków Kinżał. 17 lutego 1991 roku okręt został poważnie uszkodzony na skutek pożaru w maszynowni rufowej, po czym nie został już wyremontowany (spotykana jest także data 17 lutego 1992 rokuRobert Gardiner (red), Conway’s All the world’s fighting ships, 1947–1995, Maryland, 1996, , s. 384.). 5 lipca 1994 roku został wycofany ze służby. Został następnie częściowo rozbrojony i zakonserwowany – 29 września tego roku był dokowany w celu zaślepienia otworów w części podwodnej, po czym został odstawiony w porcie we Władywostoku. W 2002 roku został ostatecznie skreślony z listy floty i przeznaczony do złomowania.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Nazwy rosyjskich i radzieckich okrętów Kategoria:Niszczyciele rakietowe projektu 1155