Wszyscy zostali odznaczeni Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.
Brał też udział w wyprawach do jaskiń Bułgarii, Francji, Anglii, Walii, Belgii i Jugosławii. W Bułgarii osiągnął w 1958 rekord głębokości jaskiń, schodząc na dno Pticzy.
Zdobył szereg szczytów w Pamiro-Ałaju w 1969 i rok później jako kierownik wyprawy. Swój pierwszy, przez nikogo nie zdobyty pięciotysięcznik nazwał imieniem swojej matki, Stanisławy. Prowadził wyprawę w Górach św. Eliasza na Alasce w 1976. W 1978 był asystentem realizatora filmowego na wyprawie w Himalaje, która zdobyła południowy i środkowy wierzchołek Kanczendzongi. Zdobył wtedy wysokość 8000 m.
Jest autorem książki Polacy w górach Pamiro-Ałaju, wydanej w 1973 i rozdziału w Dwie Kangczendzongi, wydanej w 1983. Zajmował się publicystyką na tematy górskie. Był korespondentem „Słowa Powszechnego”. Jako fotograf górski otrzymał nagrody i wyróżnienia.
Był członkiem Klubu Wysokogórskiego Warszawa. W końcu lat 1950. wstąpił do Sekcji Grotołazów Wrocław. Później działał w Speleoklubie Warszawskim, którego członkiem honorowym został w 1980. W 1970 i 1974 otrzymał brązowy i srebrny Medal za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.