W trzeciorzędzie dochodziło do intensywnych procesów wietrzenia chemicznego oraz denudacji, w wyniku czego w tym okresie utworzyły się główne rysy obszaru Mrówczej Górki. W czwartorzędzie obszar Mrówczej Górki był pod wpływem prawdopodobnie dwóch zlodowaceń: sanu (krakowskiego) i odry (środkowopolskiego). W tym czasie dochodziło ponadto do odgrzebywania wzniesień spod pokrywy starszych osadów, a także zasypywania obniżeń i dolin rzecznych.
Wysokość wzgórza według różnych źródeł jest inna. Przedwojenne mapy niemieckie oraz Mapa Szczegółowa Polski z 1933 roku podaje wysokość 308,9 m n.p.m. Na mapie topograficznej z 1965 roku wysokość ta wynosi 311 m n.p.m., a według mapy topograficznej z 1992 roku – 305,7 m n.p.m.
W ostatnich wiekach znaczny wpływ na rzeźbę Mrówczej Górki ma działalność człowieka, związana zwłaszcza z rozwojem osadnictwa oraz działalnością przemysłu górniczego (w tym tzw. płytkiej eksploatacji górniczej), które prowadzą do powstania niewielkich powierzchniowo zapadlisk. Stok Mrówczej Górki w ekspozycji północno-wschodniej jest jednym z trzynastu miejsc w Katowicach zagrożonych ruchami masowymi o powierzchni 2,1 ha.