W okresie międzywojennym mieszkał na Wołyniu, później we wsi Hruszwica. W 1920 roku ożenił się z Wandą Kadłubiską. W 1939 roku wraz z rodziną przeniósł się do centralnej Polski, w okolice Kurowa, chcąc uniknąć aresztowania przez NKWD. W czasie II wojny światowej dołączył do żołnierzy Armii Krajowej. W 1944 roku został internowany i zesłany do obozu w głąb ZSRR – początkowo przebywał w obozie w Riazaniu, następnie w Griazowcu.

Po powrocie z zesłania, w 1948 roku podjął pracę jako właściciel gospodarstwa i nauczyciel w szkole rolniczo-pszczelarskiej w Pszczelej Woli, gdzie cieszył się dużą sympatią wśród uczniów ze względu na swój charakter, poczucie humoru i wiedzę o świecie. Interesował się literaturą, był miłośnikiem Sienkiewicza, posługiwał się kilkoma językami. W 1951 roku został jednak zwolniony z pracy przez władze komunistyczne ze względu na ziemiańskie pochodzenie oraz poglądy. Resztę życia spędził w Warszawie. Zdiagnozowano u niego chorobę Parkinsona. Zmarł 9 grudnia 1965 roku. Jego grób znajduje się na nowym cmentarzu na Służewie przy ul. Wałbrzyskiej w Warszawie.

Odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3696 Krzyż Walecznych

Przypisy

Bibliografia

Maria Grekowicz-Rakowska, Wspomnienie. Gazeta Stołeczna nr 159, wydanie z dnia 10/07/1999. NEKROLOGI.

Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1965 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie