W roku 1953 wyszła za mąż za Juliusza Tarnowskiego a w 1954 urodził się syn, Władysław. Po trwającym rok urlopie macierzyńskim przeniosła się do klasy śpiewu Erazmy Janowicz-Kopaczyńskiej. W 1956 r. – jako jedyna kandydatka ze szkół średnich – na Konkursie Mozartowskim w Katowicach zajęła III miejsce. W 1957 r. odszedł mąż. W tym samym roku Helena Ponińska-Tarnowska uzyskała w klasie śpiewu dyplom z odznaczeniem.
W 1957 r. została przyjęta na Wydział Wokalny Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie studiując w klasach prof. Stanisławy Argasińskiej oraz doc. Stanisławy HoffmanowejHelena Łazarska: Wspomnienia, str. 121–123, Państwowa Szkoła Muzyczna II st. im. Władysława Żeleńskiego 70 lat, wyd. PSM II st. im. W. Żeleńskiego w Krakowie, Kraków, 2016. W 1960 wyszła za mąż za Stanisława Łazarskiego. W 1962 r. jako Helena Tarnowska-Łazarska uzyskała dyplom eksternistyczny75 lat Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie, str. 83, wyd. Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków, 1963Tadeusz Przybylski: Z dziejów nauczania muzyki w Krakowie od średniowiecza do czasów współczesnych, s. 276, wyd. Musica Iagellonica, Kraków 1994, ISBN 83-7099-006-1 z wynikiem bardzo dobrym.